hogeschoolbieb

In maart van dit jaar heb ik eerste jaars studenten van een opleiding van de Academie voor Lichamelijk Opvoeding een introductieles gegeven. Het ging over het gebruik van de catalogus, de databanken, en zoeken op Google. De docente van de opleiding heeft de studenten gevraagd een reactie te geven op de les, en dit waren de antwoorden:
- Was al bekend
- Docent wist niet alles
- Google meer mogelijk dan ik dacht
- Mn databank erg interessant
- Voor sommigen was het heel nieuw
- Niet noodzakelijk omdat wij opgegroeid zijn in computer tijdperk
- Wij kunnen het ook zelf uitzoeken
- Wel ok maar niet noodzakelijk
- Deze les hoort meer bij slb
- Te laag instapniveau
- Leerzaam
- Veel bruikbare info
- Blackboard en educator overbodig was al bekend.
- Hele ontdekking van alle mogelijkheden.

Ik vind het altijd leuk, en waardevol om de reacties te weten, zodat je eventueel de lessen aan kunt passen.
Zelf vraag ik vaak na de les of ze het nuttig hebben gevonden, of ik geef ze op papier een paar evaluatievragen.
De reacties zijn altijd heel verschillend, eigenlijk net als in de reactie hierboven.

Het wonderlijke van het lijstje hierboven is dat ik Blackboard en educator helemaal niet uitleg.

Door Ineke werd ik er op attent gemaakt dat op de eerste verdieping naast de kast met jeugdinformatieboekjes, een student creatief bezig was geweest.

En inderdaad, nu meer een week later hangt het er nog steeds. Het stoort ook niet, want het is een beetje een verscholen hoekje in het Mediacentrum, waar Pabostudenten een poppenkastpop uit kunnen zoeken, en verliefde stelletjes op de zitzakken hangen.

Vanmorgen in de studio van het mediacentrum opnamen gemaakt voor een nieuw filmpje voor de introductie van databanken.
Het oude filmpje was leuk, maar ik wou toch dat het nieuwe filmpje nog duidelijker, minder saai en professioneler er uit zag.

En daar voor heb ik Wim de Jonge gevraagd. Wim heeft de filmacademie in Amsterdam gevolgd, en is daardoor in het mediacentrum de expert in filmen.

Als hoofdrolspeler wilde ik dit graag een student van de School of Health Care hebben, ook omdat het een filmpje wordt dat een (hele) korte introductie geeft van de databanken van Health Care, en om helemaal precies te zijn, van de opleiding Verpleegkunde.

Als student heb ik daarom Thomas Wieringa gevraagd. Thomas ken ik al jaren, en ik vond hem geknipt voor deze rol. Hij deed het ook geweldig.

Wim had om 11.00 uur de studio helemaal goed ingericht, de juiste belichting erop, een goede camera stond klaar. En Thomas had zijn tekst voor zich.

Camera klaar….draaien maar!

Straks ga ik met Erik overleggen hoe we de screenshots van de databanken erin krijgen, en dan is het klaar voor gebruik. We zetten het op ons YouTubekanaal van het mediacentrum, en ik zal het rondmailen naar de docenten van Health Care, zodat ze het kunnen gebruiken in Blackboard.

Ik ben in mijn vrije tijd een fervent lezer maar op het scherm kijk ik liever naar beelden. En als ik echt iets moet onthouden, vind ik de combinatie van beelden en (weinig ) tekst nog het beste werken.
Voor dat doel zijn korte video’s zoals je ze op YouTube kunt vinden ideaal. In het Mediacentrum zou je ze ook eenvoudig in kunnen zetten, door korte, informatieve filmpjes over onze diensten te maken.

Ik ben er alvast mee begonnen. Erik heeft het filmpje met een flip opgenomen.
Docenten van de school of Health Care willen het gebruiken in hun Blackboardmodules bij de “Aankondigingen”.

Het is een eenvoudig filmpje, maar er komen leuke reacties op.
Ook van buiten Windesheim….

Straks ga ik met Wim in overleg, voor een nieuw filmpje. Dit keer met een student van Health Care in de hoofdrol, een wat aangepaste tekst, en professioneel opgenomen in de studio.

En dan heb ik nog een idee voor een instructiefilmpje. ;-p

Hoe vindbaar zijn we als Mediacentrum voor een student of docent?
Een belangrijke vraag, want wat je niet kunt vinden, gebruik je ook niet.
Vanmiddag was ik bij een verpleegkunde-docent om te bekijken hoe we studenten zover krijgen dat ze naast de informatie die ze op google vinden, ook gebruik maken van de databanken die het Mediacentrum vaak in overleg met het onderwijs voor ze heeft aangeschaft.
In de voorgaande versie van Blackboard, had het mediacentum een speciaal tabblad in blackboard waar je gelijk doorgelinkt werd naar onze website.
Dit tabblad is in de huidige versie verdwenen, en ook de bronnenknop bestaat niet meer. Dit zit nu een paar klikken dieper in het systeem.

Waar hebben we het nu precies over gehad vanmiddag:

Ten eerste, waarom zou je als docent zo’n link willen:
Zo’n link is alleen van belang als een docent graag wil dat:
- de student informatie gebruikt naast de door de docent aangeboden informatie.
- de student naast de bronnen die zijn “gegoogled”, ook gebruik maakt van betrouwbare en wetenschappelijke literatuur.

Ten tweede hebben we gesproken over de plek waar deze link in blackboard moet komen te staan. Dat zou kunnen bij “Announcements” of bij “Internetbronnen”, of eventueel in de lessen zelf.

En ten derde over de soort link die je kunt plaatsen.
Dit kan een link zijn naar:
- het gehele mediacentrum
- de voor verpleegkunde belangrijke databanken
- een specifieke databank.

Het wordt verder opgepakt binnen het team, en ik hoor er nog van.

Ik begin aan een nieuwe rubriek op deze weblog: “Een kijkje in de keuken”.
Jaarlijks worden er door de NVB kijkjes-in-de-keuken georganiseerd. En deze rubriek lijkt daar een klein beetje op. Ik wil in de eerste plaats laten zien hoe het er in ons Mediacentrum uitziet. Misschien breid ik het later nog uit, met werkwijzen die we hier hanteren.

Laten we beginnen met de ingang van het Mediacentrum.
Hogeschool Windesheim heeft een aantal jaren geleden een grote verbouwing ondergaan bij de hoofdingang. Er is een grote hal gekomen, en in die hal (helaas achter de trap) is de ingang van ons Mediacentrum.

Welkom!

Doe een paar pasje verder, en je stapt bij ons over de drempel. Wat je dan ziet, is het LCD-scherm, waarop we onze diensten en producten aanprijzen. (In dit geval de meest relevante databanken.) Maar het scherm kan ook onderdeel uitmaken van een tentoonstelling in het Mediacentrum.
Aan de andere kant zie je ons mededelingenbord. Inderdaad het is voorjaarsvakantie.
Verderop staan twee grote picknicktafels, en daarboven hangen twee wel hele grote lampen.
Het is een geliefd plekje voor studenten om aan te zitten. Maar niet in de vakantie, en dat is begrijpelijk.

Als je je nu omdraait zie je onze uitgang. Aan de poortjes kun je zien dat we gebruik maken van RIFD-chips in onze materialen.

Ik wou heel graag naar het symposium UGAME-ULEARN, vorig jaar ben ik ook geweest.
Maar de wereld veranderd….en het is nu het beleid van Windesheim SOS (Studenten Onderwijs Service) dat er nog maar één afgevaardigde naar een symposium mag.
Voor het UGAME-ULEARN 2010 was ik net te laat.

Gelukkig was daar een paar dagen later ook de oplossing in de vorm van Zestor 500POP.
Zestor is een landelijk arbeidsmarkt- en opleidingsfonds voor het hoger beroepsonderwijs.
Bij dit fonds kun je geld aanvragen voor een cursus of symposium dat je graag wilt volgen, en dat je ook in je POP hebt vermeldt.

Dus kwestie van aanvragen, en ik heb het gekregen.
Hoera, UGAME-ULEARN here I come!

Begin september 2008 zijn we in het Mediacentrum begonnen met het uitlenen van e-readers.
De eerst vier e-readers waren iLiads.
In oktober 2009 hebben we drie Sony e-readers aangeschaft. Klanten kunnen de e-readers lenen bij het MultiMediaPracticum, dit is een onderdeel van het Mediacentrum. Op deze afdeling kunnen klanten ook video- en fotocamera’s lenen.
De e-readers kunnen drie weken worden geleend. We hebben voor dit termijn gekozen, omdat er 7 romans op de e-readers zijn gezet, en wie weet wil iemand ze toch lezen.
Eigenlijk verwachten we dat de meeste leners de e-reader gewoon eens in handen willen hebben, en met eigen ogen willen zien wat de mogelijkheden zijn.
Om die reden hebben we een 4e e-reader aangeschaft, en deze ligt nu aan een “ketting” in het Mediacentrum.

Vanmorgen zijn we met de tentoonstellingswerkgroep (Ineke, Jeannette A, Jeannette H. en ik ) naar de bibliotheek van Stadshagen geweest. De mensen van deze bibliotheek hebben in navolging van het nieuwe concept van de OB Almere, de bibliotheek ingericht volgens het winkelconcept.
Berla leidde ons rond. En jullie moeten allemaal de groeten hebben!
Berla heeft samen met nog drie collega’s veel invloed gehad op de inrichting en de ideeën die ze hadden over een goede bibliotheek. Ze hebben zelf gekozen voor het winkelconcept.
De OBD heeft inmiddels een marketingbureau Spaendonk ingeschakeld, die alle openbare bibliotheken van Overijssel volgens een franchise formule zal inrichten.

Wat hebben wij vanmorgen gezien en gehoord hebben:

- De boeken staan alfabetisch in de kast, wat natuurlijk geen nieuwtje is, maar ze laten het niet per kast doorlopen maar langs de hele wand. Dus bovenaan begint de A, en die hele rij lang loopt het door, daarna loopt het op de plank eronder verder.
- Vroeger werd aangeraden om de planken voor 75 % vol te zetten. Nu is het streven de planken helemaal vol te zetten, net als in de boekhandel.
- Het is de bedoeling dat 50 – 75 % van de boeken frontaal komt te staan. Dat wordt dus flink saneren!
- De romans lopen het beste, maar moeten door het frontaal plaatsen nog beter gepresenteerd worden. De informatieve boeken staan op de onderste planken, en worden ook nauwelijks frontaal gepresenteerd.
- Per 1 december kun je in een groot deel van Overijssel materialen lenen met het pasje van je eigen bibliotheek, en mag je de boeken ook in een ander filiaal terugbrengen. Dus ik kan met mijn pasje in Stadshagen lenen, en kan de boeken in de OB Hasselt terugbrengen. Ideaal!
- In de bibliotheek staat een heel kleurige schaaktafel, de schaakstukken kunnen aan de balie geleend worden.
- Op de nieuwe tijdschriften komt een sticker met “TER INZAGE” , deze sticker is er weer gemakkelijk af te halen.
- Ze hebben altijd twee administratieve krachten aan de balie, en er loopt een Wandelende Informatie Medewerker (WIM) rond.
- Van het marketingbureau mag eigenlijk geen boek rechtop staan bij de frontale presentatie, maar moeten ze plat liggen. Boeken die rechtop gezet worden durven mensen soms ook niet mee te nemen, omdat ze er niet zeker van zijn of ze niet bij een tentoonstelling horen.
- De reserveringen staan alfabetisch in de kast, met letterplankjes van A – Z er tussen.
- Ze hebben een “Nieuwsbar”. Het is een grote hoge bar, met moderne krukken, waar je koffie kunt drinken, en de keuze hebt uit 6 Nederlandse kranten. Tegen de wand hangen twee LCD schermen die constant op Teletekst, of een nieuwszender staan (zonder geluid).
- Studenten van Windesheim, opleiding Journalistiek hebben in de bibliotheek een eigen ruimte, waar ze achter pc’s het nieuws uit Stadshagen verwerken.
- Er staan winkelmandjes
- Er hangt een grote banner met daarop een gedicht over deze bibliotheek, gemaakt door de Zwolse stadsdichter.
- Boeken liggen met meerdere exemplaren van een titel, op stapels.

Ook Erik en Jo Han bezochten de OB Stadshagen.

Ik heb de volgende sprekers gehoord.

Bas Haring
“Bas Haring is Nederlands filosoof en informaticus, schrijver van kinderboeken en populairwetenschappelijk werk, televisiepresentator bij de RVU alsook hoogleraar aan de Universiteit van Leiden, waar hij de leerstoel ‘publiek begrip van wetenschap’ bekleedt”. (Wikipedia)
Hij behandelde 4 punten.

1. Wat is de grote zorg van een bibliotheek/bibliothecaris? Het vinden van een goede indeling in rubrieken. Bas Haring is van mening dat daar niet zo moeilijk over gedaan hoeft te worden, en pleit, geïllustreerd door prachtige voorbeelden, voor een eerlijke, menselijke indeling.
2. Hij vind dat er veel charme zit in informatie die niet bewust bewaard wordt. Als voorbeeld noemde hij, oude menukaarten, bewaard door een verzamelaar. Uit de visprijzen op de menu’s konden onderzoekers later de visstand van de laatste 150 jaar in de Noordzee opmaken.
3. Is het wel zo goed dat er steeds meer informatie gedeeld wordt?  Het veroorzaakt zowel meer als minder diversiteit. Denk aan de Darwinvinken. Doordat de Galagapos eilanden minder geïsoleerd raken, verdwijnen er soorten, maar worden de soorten per eiland meer divers. Hij pleit voor bibliotheken die vreemde informatie bewaren, en die vooral met niemand delen.
4. Het vierde punt gaat over zijn persoonlijk dilemma. Over informatie die pas charme heeft als hij niet bewaard en gedeeld wordt.

Andrew Keen
Schrijver van o.a het boek “De apencultuur : hoe internet de beschaving ondermijnt”.
Andrew Keen is tegen de social media. Hij is er tegen, dat iedereen iets kan toevoegen aan het internet, ongeacht of hij verstand van zaken heeft of niet. Hij zei : Vroeger had je autoriteiten die het voor het zeggen hadden, zoals de kerk, de overheid, specialisten, journalisten, bibliotheken, familie, de dokter, enz. Nu door de opkomst van het internet is dat verdwenen. “Technology is killing our culture”. De leefgemeenschap wordt opgedeeld in fragmenten, en dat veroorzaakt eenzaamheid en angst.
De mensen die het meest gevolgd worden, hebben status op internet. Het is een individueel gevecht om de reputatie. Je moet wel meedoen, en je aanmelden op bijvoorbeeld Facebook, anders tel je niet meer mee, en zodra je meedoet, ben je je privacy kwijt.

Hans Bos (van Microsoft)
Microsoft is overgestapt op het Nieuwe Werken, omdat de wereld van het werk verandert. Eeuwen lang gaven managers leiding op basis van wantrouwen. Maar steeds meer organisaties ontdekken dat leiding geven op basis van vertrouwen succesvoller is. Een organisatie die zijn mensen vertrouwen geeft, krijgt het terug.
De mens staat weer centraal. Door de technische ontwikkelingen kunnen mensen daar werken waar ze het meest productief zijn, de reistijd kan worden teruggedrongen.
Omdat gegevens altijd en overal digitaal beschikbaar zijn, zitten werknemers niet meer vast aan een werkplek. Maar kunnen ze thuis werken, in de trein, in de tuin. Ook voor de samenwerking met anderen hoeven ze niet naar kantoor. Dat kan via internet, bijvoorbeeld in een virtueel team. Met filmpjes over allerlei technische snufjes liet Hans Bos ons zien wat er nu en in de toekomst allemaal mogelijk is.

Jacqueline Limpens
Werkzaam als informatiespecialist in de Medische bibliotheek van het AMC.
Ze geeft doktoren en verpleegkundigen les in het omgaan met informatie.
Ze vertelde een duidelijk verhaal over het geven van cursussen aan doktoren.
Ik hoor wel dat er veel overeenkomsten zijn, met het geven van instructies aan docenten.
Voor haar cursussen kun je kijken op slideshare.

Voor wie nog foto’s van het congres wil zien. Ritanila heeft ze op Flickr gezet.