hogeschoolbieb

UGAME-ULEARN
(Onderwerp: Wat moet je als bibliotheek of onderwijs instelling met de stoom van nieuwe tools die worden aangeboden? Denk daarbij aan: Hyves, Poken, RSS, Facebook, Twitter, Flickr, enz.)

Op donderdag 23 april zijn Jeannette H., Cristina en ik naar UGame-Ulearn  geweest.
Het congres werd gehouden in de TU Delft, en om op tijd te zijn stonden we al rond 7 uur ‘s morgens op het perron in Zwolle. Tegen half 10 waren we in Delft, en zagen we al hele groepen bibliotheekmensen bij de bushalte staan. Gek, maar om de een of andere reden kun je ze altijd herkennen. In de aula van de TU werden we feestelijk ontvangen. Er liepen twee kleurrijke steltlopers rond, en ze hadden heerlijke koffie met nog lekkerder gebak.

De eerste spreekster in het grote auditorium was Amerikaanse Helene Blowers, de vrouw die de 23-dingen heeft “uitgevonden”. Helene hield een heel levendig verhaal over de toekomst van de bibliotheek. Het verhaal was wel gericht op de openbare bibliotheken, maar ik denk dat we als HBO-bibliotheek ook gedeeltelijk voor dezelfde zorgen en uitdagingen staan.
De toekomst voor de bibliotheek, zoals hij nu is,  ziet er niet rooskleurig uit. Ze vergeleek het met de muziekwinkels die inmiddels ook al voor een deel verdwenen zijn. Natuurlijk niet omdat jongeren niet meer van muziek houden, maar omdat ze er op een andere manier aankomen. Ze downloaden het van internet. En zo zal het ook met boeken gaan. Boeken zullen altijd wel blijven, alleen het medium waarop het aangeboden wordt zal veranderen. Dat zien we nu natuurlijk al met de sterk groeiende aantal e-books. Het blijkt dat de Kindle, de ebookreader van Amazone in Amerika razend populair is.
Van de Kindle werden in het jaar van introductie, 32% meer verkocht dan van de iPod in het jaar van introductie. Volgens Helene wordt de Kindle trouwens vooral gebruikt voor mensen boven de 40 jaar, omdat je op de Kindle het formaat van de letters zo gemakkelijk groter kunt maken.
Jongeren lezen niet met de Kindle, zij lezen via hun iPhone.
Dus er wordt wel gelezen, maar veel minder via de bibliotheek.
Ze geeft ons als tip mee dat we niet alleen moeten kijken naar de mensen die nog wel van de bibliotheek gebruik maken, maar ook vooral naar de mensen die er geen gebruik (meer) van maken.
En als tweede tip, geef je klanten de mogelijkheid om samen te werken, te ontdekken en te creëren.

De tweede spreker was Willem Jan Renger, met als onderwerp “Gaming”.
Hij vergeleek twee manieren van informatie tot je nemen. De eerste manier is een manier waarbij je zelf niets hoeft te doen. Je krijgt het aangereikt. Dit is de “lean back manier”. Bijvoorbeeld tv kijken, klassikaal les krijgen, bij een congres in de zaal zitten ;-).
De tweede manier van informatie ontvangen is de “lean forward manier”. Daarbij moet je zelf iets doen, om resultaten te bereiken, zoals bijvoorbeeld bij de Wii, of bij het gamen.  
Hij vroeg de zaal of het verzamelen van Pokemonplaatjes en voetbalplaatjes ongeveer hetzelfde was.
Nee dus. Bij de voetbalplaatjes zijn de regels heel duidelijk, je verzameld ze, en als het boek vol is, is het klaar. Heel lineair. Bij Pokemon komt heel wat meer kijken.  Als je zelf een kind hebt dat Pokmonplaatjes verzameld, kun je hem/haar waarschijnlijk niet volgen. Er zijn zoveel lagen, niveau’s en spelregels. Het is dus allesbehalve lineair.  Kinderen, maar ook volwassenen vinden dat interessanter. Je komt gaandeweg het spel achter de regels. Door samenwerking, door te proberen, door creatief te zijn. Waardoor je veel gemakkelijker leert, en onthoudt.
(Wat me doet denken aan het kennismanagement-congres een paar weken geleden op Windesheim.
Daar sprak Bernard Lernout over leren en denken als Leonardo da Vinci.)
Als tip voor de bibliotheek verwijst hij naar  Jenkins  en zijn studies over “media education”.
Hij zegt dat bibliotheken de taak hebben jongeren te onderwijzen in het zoeken met Google. Niet alleen om informatie te vinden, maar vooral om ze te leren hoe je teksten kunt beoordelen.
“In this new media age, the ability to negotiate and evaluate information online, to recognize manipulation and propaganda and to assimilate ethical values is becoming as basic to education as reading and writing.”

En toen was het tijd voor de lunch, waarin Christina en ik geprobeerd hebben om via onze mobieltjes een krabbel te plaatsen op de DOK hyves,  en waarin Jeannette op een comfortabele manier naar een verhaaltje luisterde.

Na de lunch werd in het auditorium de volgende spreker aangekondigd: Roderick Vonhögen, pastoor in Amersfoort, beter bekend als Father Roderick. Hij werd begeleid door een indrukwekkend mannenkoor dat Gregoriaanse liederen zong.
Ik had eerlijk gezegd nog nooit van Father Roderick gehoord, maar ik denk dat ik hem nu niet snel weer zal vergeten, vanwege zijn boodschap (nee, niet het geloof ;-)), en zijn manier van spreken. 

Hij was een van de eerste Nederlandse podcasters. Hij sprak over oude instituten (kerk en bibliotheek) en nieuwe media. Hij zei dat je als instituut goed voor ogen moet houden, wat van oudsher je missie  en doelgroep is. Het andere moet je loslaten. En bedenk dan hoe je via de nieuwe media die missie kunt bereiken.
Hijzelf ontdekte, toen internet nog in de kinderschoenen stond,  dat je heel veel mensen kunt bereiken via een website.  Hij is een groot fan van Starwars, en had uit pure liefhebberij een website gemaakt met allerlei informatie en nieuwtjes over Starwars. Als snel had hij over de duizenden bezoekers per dag.
Bij de door hem gemaakte website over Harry Potter en de christelijke symboliek ging het net zo.
Je kunt veel mensen bereiken als je belangstelling hebt voor een bepaald onderwerp, en daar een toegevoegde waarde aan geeft.
Ik denk dat hij (jonge) mensen weet te boeien, ook voor het RK geloof, doordat hij nieuwe media gebruikt. Zoek hem voor de aardigheid eens op bij Youtube, of Google, of zoek eens bij Afbeeldingen op iPope.

De vierde spreker was Pierre Gorissen. 
“Web 2.0 en het onderwijs op Twittersnelheid”.
Hij noemde de nieuwe mogelijkheden van het internet, zoals:
Netwerken, Linkedin, hyves, 23 dingen, rss, iPhone, flip, procaster, video online, twitter.
Maar ook de bedreigingen/problemen die daarbij horen., zoals o.a.:
Privacy, copyright, bittorent, netneutraliteit, afhankelijkheid van het systeem.
Maar als laatste opmerking: Elke bedreiging is een uitdaging!

We konden ook nog stemmen over RSS. Daaruit bleek dat 23% van de mensen in de zaal vindt dat RSS niets voor hun is! Dat vind ik bijna onvoorstelbaar. Zonder RSS zou mijn werk een stuk lastiger worden.

Terwijl Pierre sprak, was er op het grote scherm af en toe de twitterfontein te zien.
Want rondom ons zaten heel wat mensen met een laptop of netbook op schoot. Zij zaten de hele dag druk te bloggen of te twitteren. ’s Avond heb ik op Twitter    gekeken. En als je dan zoekt op de code van het congres #ugul09 vind je alle opmerkingen die de bezoekers gedurende die dag getweet? hebben.

Als je nu zoekt op Google op Ugame-Ulearn krijg je via allerlei weblogs, Flick, Slideshare, Twitter zoveel informatie over dit congres dat je door de bomen het bos niet meer ziet. En daar voeg ik dit verslag nog weer aan toe….;-)